Liefste NMBS,

Sinds kort trein ik weer wat meer. Je bent me daar dankbaar voor, dat weet ik, ik zie het aan je ogen. Ik ben je daar ook dankbaar voor. Want hoewel ik op een drukke lijn Kapellen-Brussel zit, vallen de vertragingen reuze mee. Denk ik. Eigenlijk let ik er gewoon niet zo op.

Ijverig als ik ben wilde ik van mijn reistijd gebruik maken om al wat te werken. Flink van me, speekmedaille. Dat er geen WIFI op de treinen is, deerde me niet. Want ik heb een degelijke smartphone, genoeg datavolume en een hotspotfunctie.

Ik begon tussen Kapellen en Ekeren, startte mijn laptop op en maakte een VPN-verbinding. Vlotjes, eerste geluksmomentje! Daarna werd het wat moeilijker. Vanaf Ekeren heb ik geen 4G, 3G of H meer en staat er een E’tje te knipperen op mijn scherm rechtsboven.

Dat gaat zo tot we Hove voorbij zijn, met lichte opflakkeringen in Antwerpen-Centraal en Berchem (dolle vijf minuten), daarna keert de rust (en de data) weder en kan ik toch een tiental minuten werken, of neem een kwartier voor de zekerheid (toch nadat ik die VPN weer helemaal heb opgestart). Daarna komen we aan Schaarbeek en is het vet van de digitale soep. Teleurgesteld bol ik Brussel binnen.

U zou kunnen zeggen wat heb je te klagen, 20 minuten werken op een rit van een uur, dat valt toch goed mee. Dat kan, ik klaag ook niet. Ik werk gewoon niet meer op de trein. Want de trein brengt me tien keer zo snel van A naar B, maar mijn werkuurtje voelde als een film op snelheid 0.1.

Een pleidooi, voor toch Wifi op de trein dus. Maar doe maar op’t gemak. Ik lees wel, of schrijf, briefjes, liefste NMBS bijvoorbeeld.

Lees ook andere schrijfsels

Nieuwe posts of verhalen ontvangen? Laat je email-adres achter.